stranden, verjaardagen en schepen

De eerste werkdag zit er weeral op zie. Vandaag hing de zon weer pal boven de werf dus was het tijd om de zoutpilletjes boven te halen. Door de sweaty toestanden moet je namelijk oppassen dat je zoutgehalte niet te laag wordt, anders krijg je krampen en geestig is anders natuurlijk. Om de een of andere reden heeft het weer hier wel zijn eigen wil: meestal prachtig weer in de week en als het weekend is dan maakt de zon plaats voor stapelwolken met af en toe regen. Het weer in België is zelfs beter op dit moment hoorde ik.

Dat weerhield ons er gisteren echter niet van om nog eens een strandje te bezoeken. In het dorpje zelf is hier eigenlijk niet zoveel te doen maar de zee is dichtbij dus das altijd leuk om naar toe te trekken.

Je moet echter wel oppassen dat je niet te dicht bij de rotsen zit want hier zitten soms van die grote kakkerlakachtige beesten en die passen niet echt bij zon, zee en strand. Je ziet hier ook veel vissers:

Veel vissen heb ik ze toch niet zien vangen maar af en toe kwam er wel eens een duikster boven met een mand vol zeekomkommers en andere zeewezens. Kvraag mij trouwens af ofdat die zeekomkommers vanzelf in die mand kruipen? Tkan natuurlijk ook zijn dat ze ze van de bodem plukt, tzijn tenslotte komkommers é.

Je ziet hier ook nog af en toe eens iemand op een waterscooter. En als we zagen dat ze ook het volgende deden dan moesten we het wel eens uitproberen natuurlijk:

Met een rubberbootje achter een scooter, je zou je sebiet één willen aanschaffen!

Nat maar voldaan was het tijd voor de taxi naar huis want rond 5 uur werden we verwacht op de babyborrel van Moon en Youssef, twee werknemers van Exmar. Hun dochtertje Sara was namelijk 1 jaar geworden en in Zuid-Korea wordt dat altijd traditioneel gevierd. De mensen waren hier vroeger namelijk niet zo rijk en medicijnen waren niet altijd even beschikbaar. De kindersterfte lag dan ook vrij hoog en je mocht dus als ouder blij zijn dat je kind de leeftijd van 1 jaar bereikte. Die traditie wordt vandaag de dag nog steeds voortgezet:

Het kindje mag dan uit een reeks voorwerpen op tafel iets uitkiezen en dat zegt iets over haar toekomst. Blijkbaar interesseerde het geld haar niet en koos ze voor de stylo: dat wil zeggen dat ze misschien wel professor wordt...

Vandaag ruilden we dan de roze ballonekes in voor het warme staal. Nog steeds staan we er van versteld dat die schepen echt wel groot zijn. Hier enkele pics van de toer met Kurimoto, een van de japanners die bij Exmar werkt:

Kurimoto und Karolien:

Karolien bij een serieus blokske:

Bij de bouw wordt een schip als het ware in mootjes gesneden en iedere moot, een blok, wordt apart gebouwd in de hallen van de werf. Nadat alle blokken voorzien zijn van de nodige leidingen en een laagje verf worden de blokken samengelast in het droogdok.

Hier nog een stuk van een VLCC, very large crude carrier oftewel een olietanker. Het zijn van de grootste schepen die gemaakt worden op de werf en ze kunnen al gauw 25 tot 30 m hoog zijn:

Ook schroeven en roeren nemen gigantische proporties aan:

Op de kraan zie je een arbeider aan het roer werken.

Veel te zien dus voor ons, het blijft vree interessant...

Ciao!

Op stap met koreanen (en een japanner)

Aloha,

Het is opnieuw weekend hier wat betekent dat we savonds al eens wat langer kunnen doorzakken. Gisteren zijn we naar een gezellige bar in de buurt geweest en na enkele hite's (de lokale pils) zijn we aan de praat geraakt met de obers, twee Zuid-Koreanen en een Japanner. Leuke gasten en nadat ze de bar afsloten hebben zijn we de spicy-toer op geweest. We zijn een overdekt kraampje op de straat binnengeweest en daar kan je voor een klein prijsje iets drinken en een hapje eten bestellen. Ze doen hier zo'n blad-steen-schaar spelleke en de verliezer krijgt de eer om stukken superhete pepers en enkele shotjes lokale jenever (de groene flesjes)naar binnen te werken, wat echt grappige toestanden oplevert:

Je kan hier ook enkele 'koreaanse tapas' krijgen zoals bijvoorbeeld stukjes bloedworst, ideaal om de hete toestanden te verlichten:

De Japanner hierboven, met een moeilijk uit te spreken naam, is hier ook tijdelijk. Hij werkt hier eventjes en zet dan weer zijn tocht verder. Zo heeft hij al Canada, Vietnam, Thailand,... bezocht. Hij kan goed engels en een beetje Zuid-Koreaans zodat iedereen elkaar toch min of meer verstaat, met natuurlijk af en toe wat vertaalwerk en lichaamstaal.

Hieronder Karolien en Mr. Jo:

En ik ook efkes aan het uitblazen na het eten van de groene pepers. Tip: hoe kleiner de peper, hoe feller!

Een geestige avond uit dus en zeker voor herhaling vatbaar! We zijn ook van plan om eens de donderdagavond een stapje te zetten. Dan is het zogezegd "uitgangsavond" voor de mannen wat dikwijls resulteert in slapende koreanen langs straat. Het is hier toch warm en criminaliteit is er niet echt dus sommigen durven wel een een nachtje buiten te slapen om de dag erna terug naar het werk te vertrekken. Ze werken hier ook op zaterdag, gelukkig telt dat niet voor ons. Ook de jeugd moet hier de zaterdag naar school dus ze hebben slechts één dagje vrij per week.

Een nacht en een katerke later was het tijd voor wat koreaanse gastronomie: samen met de dudes van gisteren hebben we in een typisch koreaans restaurantje genoten van een volle tafel eten:

Normaal zit je niet aan een tafel met stoelen maar in kleermakerszit aan een laag tafeltje, zonder schoenen wat hier de gewoonte is. Qua eten heb je vrij veel keuze, enkele typische gerechten zijn varkensvlees met pepers en verse groenten, soep met niertjes, een Kim chi stoofpotje, een koreaanse bloedworst, een rijstrol met zeewier,... We gingen voor het eerste en na de bestelling bleven ze maar potjes eten brengen:

Op de foto staat nog niet alles trouwens, daarna kwamen ze nog met een soepje en een pot rijst :-). In het midden heb je een soort grill waar je vlees kan bakken en naar koreaanse gewoonte hoort daar ook veel look bij. De bedoeling is dat je een soort wrap maakt: je neemt een blaadje sla, legt daar wat rijst op, een stukje vlees, saus en groentjes, toeplooien en dan in één hap opeten: echt lekker. Je hebt dan ook nog bordjes met inktvis, kleine gedroogde visjes, zoete aardappelen,... Het leuke is dat je veel verschillende soorten eten hebt en dat je zelf wat kan varieren. Het is niet zoals in België dat iedereen zijn eigen bord heeft, je bakt alles samen en dan neem je maar zoals je wilt. De prijs valt ook erg mee: het eten kost per persoon 7000 koreaanse won (dus 5 à 6 euro) en je zit meer dan vol, ideaal dus. Het koreaanse eten is dus zeker niet altijd pikant en kan echt wel smaken!

Ciao!

Waar zitten wij nu juist?

Zoals eerder vermeld verblijven we in Zuid-Korea op Koje Island in het stadje Okpo. Klinkt chinees maar het is allemaal koreaans. Even situeren:

Zie hier de wereld (blauw kader: België - groen kader: Zuid-Korea)

Beide landen liggen toch wel vrij ver van elkaar: een vlucht van Parijs naar Seoul (hoofdstad Zuid-Korea) duurt ongeveer 11 uren.

Eventjes zoomen op Zuid-Korea:

In het kader ligt Koje Island. Verder zijn de hoofdstad Seoul te zien en Pusan (rechts van kader), ongeveer de tweede grootste stad van Zuid-Korea. Om een idee te hebben van de afstanden: een taxirit van Pusan naar Koje Island duurt 1,5 tot 2 uur. Om vanuit Koje Island naar Seoul te reizen zal je al gauw een busrit van minstens 5 uur nodig hebben.

Ook de Koreaanse DMZ (Demilitarized Zone) is aangeduid, het is een bufferzone tussen Noord- en Zuid-Korea. In 1950 is namelijk een burgeroorlog ontstaan wat tot de splitsing van Korea geleid heeft. Na heel wat Koude Oorlog-achtige toestanden is in 1953 een wapenstilstand afgekondigd maar de vrede tussen Noord - en Zuid-Korea is nooit officieel gesloten. Beide landen zijn dus officieel nog in oorlog met elkaar. Vandaar dat die bufferzone nog altijd hevig bewaakt wordt door de Noord- en Zuid-Koreaanse legers.

Terug naar het kaartje: zoomen op Koje Island levert het volgende op:

In het lichtgroene kader (centraal-rechts) ligt Okpo City. De baai waaraan het ligt, Okpo Bay, is de thuisbasis voor de DSME-werf (Daewoo Shipbuilding & Marine Engineering) waar wij stage volgen. Het is zowat de derde grootste scheepswerf ter wereld:

Tot zover een schets van waar we verblijven.

Tot later!

Uitstapjes op ons eiland

Dit weekend hadden we wat vrije tijd en we besloten om eens ons eiland te verkennen. Een lokaal toeristisch kaartje gaf aan dat een ferrytochtje misschien wel de moeite was...

Zuid-Korea heeft namelijk zo'n drieduizend eilandjes en met dit tochtje zouden we er twee van bezoeken. Het is een begin.

De eerste stop was Oeda Island, aka Paradise Island. Er zouden hier meer dan 1000 plantensoorten zijn maar aangezien Karolien en ik niet echt plantenliefhebbers zijn vonden we de naam Paradise Island misschien iets overdreven. De lokatie was echter wel mooi dus een foto'tje mag niet ontbreken:

De regio's op het eiland hadden exotische namen, op de foto zie je bijvoorbeeld de "stairway to heaven" :-). Wij hadden het meer voor de mooie uitzichten die je vanop het eiland hebt:

Met pijn in het hart namen we afscheid van de bloemen en bracht de ferry ons naar een tweede eiland dat bekend staat om zijn mooie rotsformaties:


Misschien iets overroepen maar toch wel de moeite om eens te zien...

Hier en daar zie je een vissersbootje ronddobberen, de vissen op de markt moeten ergens vandaan komen é:

Ziezo, nog 2997 eilanden te gaan...

Van zo'n uitstap krijg je natuurlijk dorst en wat kan die beter wegnemen dan een goed Belgisch bierke:Inderdaad, Belgische bieren vind je hier ook! De prijs valt nog goed mee: zo'n 2 euro het stuk (in de lokale supermarktjes). In een pub betaal je een stuk meer: een Duvel kost daar al gauw 10 euro...

Voor vandaag (zondag) hadden we een chill-dagje gepland: met een busritje van een klein halfuurtje kan je vanuit ons stadje naar een strand iets verderop geraken. Ondanks het feit dat er daar juist de "Korean Open 2008 3 km finswimming" was hadden we toch plaats genoeg om een plonsje te nemen in het blauwe koreaanse water:

De mentaliteit van strandoutfit is hier ondertussen erg westers maar zo'n tiental jaar geleden was dit niet zo: nu nog zie je soms koreaanse vrouwen met kleren en al in het water vertoeven. Wat wel opvalt is dat de Zuid-Koreanen niet erg op zonnen & bruinen gesteld zijn: wanneer hun gezicht gebruind is worden ze soms als "boeren" aanzien. Vandaar dat sommige vrouwen, maar bijvoorbeeld ook werknemers op de werf, met een doek over hun gezicht (of een grote hoed) rondlopen: een wit gezicht wordt hier als mooi aanzien:

Van zo'n uitstap krijg je natuurlijk ook dorst en honger! Gelukkig hielp een plaatselijk eethuisje ons uit de nood:

Santé en tot later!

Een typische werkdag

We zitten hier ondertussen al een goeie week en het bevalt ons hier wel! Een doorsnee dag ziet er een beetje als volgt uit: smorgens komt den vic ons rond 8u ophalen om naar de scheepswerf te gaan. Den vic is net als den patrick en den ignas een van de belgen die ook bij Exmar werken en we zijn soms blij om nog eens een vlaams gesprekske te houden.

Op de werf blijven we meestal svoormiddags op het kantoor: plannen van schepen bekijken, leren over de soorten lassen,... Dit is meer het theoretische werk maar noodzakelijk om alles in de praktijk te begrijpen.

Smiddags komt dan het leuke deel: eten! We hebben hier eigenlijk twee keuzes. Ofwel kiezen we voor de koreaanse "refter" waar ze pikant en dikwijls raar eten voorschotelen zoals op de foto:

Linkboven: kippensoep - rechtsonder: inktvismengel (echt lekker trouwens) - groeten en rijst

Een typisch koreaans groentengerecht is kim-chi: ze bereiden het door in een stenen pot laagjes kool af te wisselen met een laagje levende krabbetjes en dat laten ze dan een hele tijd staan in de zon. Na een soort gistingsproces krijgt het dan zijn typische smaak. Smakelijk!

Ofwel kiezen we voor het westerse restaurant. Daar betaal je zo'n 6000 koreaanse won (of zo'n 4 a 5 euro) voor een lekkere westerse maaltijd zoals bijvoorbeeld zalm met rijst of frietjes en een soepke. Daar zie je vooral westerlingen die het niet zo hebben voor het koreaanse eten :-).

Wat wel opvalt is dat eten niet echt een gezellige gebeurtenis is in Zuid-Korea. De meesten eten hier snel snel en er wordt maar weinig gepraat aan tafel. Ook de eethuisjes in het stadje zijn niet echt gezellig te noemen. Wij zijn iets te bourgondisch aangelegd zeker...

Snamiddags gaan we dan mee met een inspecteur van Exmar om op de werf onderdelen van schepen te inspecteren, bijvoorbeeld kijken ofdat de lassen goed gelegd zijn enzovoort. Dat is wel een stuk interessanter dan binnen zitten maar wel hot and sweaty. En we mogen ons verkleden:

Dan kruipen we tussen de dubbele bodem van het schip of bekijken we stukken van het dek. Zoals je ziet op de foto: alles is hier groot! Hieronder zie je hoe patrick uitleg aan het geven is aan mijn medestudente karolien.

Hierboven een typisch sfeerbeeldje van op de werf.

Rond 17u zit de werkdag erop en gaan we terug naar ons appartementje. Na een hapje te hebben gegeten zetten we ons voor de tv of doen we een tochtje in het dorp. De straatjes zien er vrijwel allemaal hetzelfde uit: (eethuisje - bar - winkeltje) x 100. En veel lichtjes en reclamebordjes natuurlijk:

Laterz!

Ons appartement

Het appartement waar we verblijven is echt dik in orde. We hebben elk een grote slaapkamer, een grote living, een keuken, een watermachinetje, een wasmachine, een afwasmachine en nog meer van dat. En ook een grote TV :-).

We hebben ook een uitzicht op Okpo Bay waar de werf ligt:

Het ziet er wat grimmig uit maar dat is vooral omdat het hier redelijk mistig is.

Conclusie: we komen hier echt niets te kort!

P.S.: soms zit er redelijk wat witruimte bij de blogs, mijn blogskills zijn nog dat niet :-).

De eerste dagen

Het is vandaag zondag en gelukkig kennen ze hier ook het begrip weekend dus moeten we op zaterdag en zondag niet werken. Hier is het nu 14 uur smiddags dus in België zal het nu 7 uur smorgens zijn (tijdsverschil: 7 uur later in Zuid-Korea).

Vrijdag was de eerste werkdag en dat betekende vroeg opstaan aangezien de chef, de oekrainer Volodymir Titkov, ons reeds om 7u30 kwam ophalen. Op het programma stond een rondleiding op de werf en dat was wel indrukwekkend. Op de werf bouwt men enkele gastankers voor het bedrijf Exmar waarvoor ik werk maar daarnaast worden hier ook containerschepen, oorlogsschepen en olieplatformen gebouwd:

Zoals je kan zien zijn het echte gigantische staalconstructies.

Het is de bedoeling dat wij een beeld krijgen van hoe een schip van A tot Z gebouwd wordt. We zullen ook plannen en zo moeten inkijken en daarvoor hebben we een kantoortje gekregen in het gebouw van Exmar. De foto is misschien lichtjes overdreven ... :-)

De witte overall is verplicht op de werf en met een temperatuurke van 25 graden buiten kan dat tot sweaty toestanden leiden!

Gisteren was direct al een vrije dag en ideaal om eens het stadje te verkennen. Het valt op dat hier enorm veel eethuisjes en kleine winkeltjes zijn en meestal zijn ze 24u op 24u open. Ze zijn niet zo westers als in België maar je kan er toch al het nodige vinden. Toen we een zijstraatje van de grote winkelstraat ingingen kwamen we op een lokaal marktje terecht en daar zie je toch wel rare dingen :-). Aangezien Okpo City aan de zee ligt zijn er vrij veel vissers en die stellen allerlei vangsten op de markt ten toon: zeekomkommers, een soort palingen, inktvissen, zee-egels, zeeschildpadden,... :

Hier zie je echt veel winkeltjes met een aquarium langs de voorkant waar allerlei vreemde wezens in rondzwemmen.

Zoals bijvoorbeeld inktvissen...

Zo lekker zien ze er toch niet uit vind ik.

Maar we zijn natuurlijk ook mooiere dingen tegengekomen op onze eerste Okpo-tocht:

Zoals een Zuid-Koreaanse kiosk waar de plaatselijke bevolking wat aan het kletsen was. En om ons daarna aan te staren toen we bij hen kwamen zitten :-). We voelden ons zoals een Aziaat in België...

Daar had je een mooi zicht op de stad waar we verblijven. Net zoals in de rest van Zuid-Korea is het hier bergachtig en mistig!

De Koreanen zijn nogal natuurmensen en over heel Zuid-Korea heb je dan ook een twintigtal nationale natuurparken.

Van al dat gewandel zou je natuurlijk honger krijgen. Vrijdag hebben we op de werf al eens geproefd van het Koreaans eten en dat is maar in een woord te beschrijven: pikant! Van zodra het eten rood ziet weet je al dat het vol zit met pili pili en andere koreaanse kruiden.

Daarom kozen we gisteren dan ook voor het chinees restaurantje aan de overkant van ons appartement. Voor een democratisch prijsje van 13000 koreaanse won, zo'n 10 euro, krijg je dan volgend bord voor twee personen:

Het ziet er niet zo smakelijk uit maar dat is het wel. En natuurlijk wordt er met stokjes gegeten...

Tot later!

Goed aangekomen

Voila, ik zit ondertussen al tussen de zuid-koreaantjes zie. De reis is goed verlopen maar na 20 uur onderweg te zijn ben ik echt wel uitgeput. Het weer is hier echt wel goed, kdenk dat het zo'n 25 a 30 graden is. We zitten hier op een schoon appartement met uitzicht op een zee dus dat kan tellen! Morgen de eerste werkdag en das al om 7u30 dus nu ga ik zo snel mogelijk mijn bed opzoeken (het is hier bijna 20u nu).
Foto's en commentaar volgen als ik wat fitter ben :-)

Ciao!

Efkes een testje

Voor de komende twee maanden zit ik dus in het zuiden van Zuid-Korea, op het eilandje Koje Island. Veel bergskes, warm weerke maar jammer genoeg ook veel regen in deze tijd van het jaar...

Hiernaast zie je het stadje (Okpo City) waar ik samen met mijn medestudente Karolien ga verblijven, helemaal rechts ligt de scheepswerf. Ik dacht dat het een klein stadje was maar blijkbaar heeft het toch 200 000 inwoners. De meesten zijn buitenlanders die op de werf werken dus het is er redelijk westers.

Dat er veel volk nodig is om die bootjes te maken kan je wel raden als je de foto hier links ziet...